ESTJ ในธีมอาหาร

นักกินสาย E ใช้โต๊ะอาหารเป็นที่คุยกัน เจอร้านเด็ดเมื่อไหร่ สิ่งแรกคือรวมแก๊งกลับไปกินอีก ไปร้านใหม่ก็ถามพนักงานว่าอะไรอร่อยก่อนเปิดเมนู อาหารคือเหตุผลให้มารวมกัน และการได้รวมกันคือเป้าหมายจริงๆ

นักกินสาย S รู้เป๊ะว่าอะไรอร่อยและเพราะอะไร เช็กรีวิวเรื่องปริมาณ ราคา และคิว สั่งเมนูประจำโดยไม่เปิดเมนูดู และตวงตามสูตรเวลาทำอาหาร อาจดูไม่ผจญภัย แต่จริงๆ คือความแม่นยำ

นักกินสาย T โผล่มาให้เห็นตอนบิลมาถึง แยกจ่ายตามที่แต่ละคนกิน คำนวณราคาต่อหัวรวมค่าส่ง และบอกเพื่อนตรงๆ ว่ากับข้าวต้องเติมเกลือ อาจดูเย็นชา แต่ร้านที่เลือกครั้งต่อไปจะแม่นขึ้นเพราะแบบนี้

นักกินสาย J จองหนึ่งทุ่ม และถึงหนึ่งทุ่มตรง ตัดสินใจมื้อเย็นตอนกินมื้อเที่ยง และวางเมนูทั้งสัปดาห์ก่อนไปซื้อของ การจองของพวกเขาคือความใส่ใจ ไม่ใช่การควบคุม และมักเป็นเหตุผลที่ทุกคนได้โต๊ะในคืนวันศุกร์