ปารีส: เหมาะกับไทป์ไหน

คนจำปารีสได้ในฐานะ 'สัมผัส' มากกว่ารายชื่ออนุสรณ์สถาน นานหลังจากที่ลูฟวร์เริ่มเลือนในความจำ สิ่งที่ยังอยู่คือเก้าอี้คาเฟ่ที่หันหน้าออกถนนเรียงเป็นแถว ผู้คนที่นั่งเรียงริมเขื่อนแม่น้ำแซนพร้อมขวดไวน์ตอนโพล้เพล้ และแสงยามเย็นที่ไล่ลงมาตามผนังหินปูนสีครีม สถานีรถไฟใต้ดินอยู่ใกล้กันมาก และแต่ละเขตก็มีอารมณ์ของตัวเอง แค่เดินจากย่านมาเรไปถึงสะพานเหล็กข้ามคลองแซ็งมาร์แตง ก็เป็นหนึ่งวันที่สมบูรณ์แล้ว

ข้อแม้คือ แม้แต่บรรยากาศที่นี่ก็ให้รางวัลกับการเตรียมตัว บิสโทรประจำย่านดี ๆ และพิพิธภัณฑ์ใหญ่ ๆ จองล่วงหน้าจะดีที่สุด ส่วนการไปแบบไม่บอกล่วงหน้ามักจบที่คิวยาวหรือการส่ายหน้าอย่างสุภาพที่หน้าประตู ปารีสจึงเหมาะกับนักเดินทางที่ล็อกมื้อเย็นและรอบเข้าชมไว้ก่อน แล้วเดินเอื่อย ๆ ในช่วงระหว่างนั้น คือคนที่รู้วิธีวางอารมณ์ไว้บนแผน